Deprem bölgesinde, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı’nın önderliğinde 200 bin kişilik dev bir ekip, felaketin izlerini silmek ve güvenli yuvalar kurmak için gece gündüz çalıştı. Bu destansı çabanın içinde, kendi acılarını umuda dönüştüren mühendislerden, dağları delip geçen işçilere kadar nice kahraman var.
6 Şubat depremlerinin açtığı derin yaraların sarılması için başlatılan ‘Asrın İnşası’ projesi, sadece bir yapılaşma hamlesi olmanın çok ötesinde, adeta bir yeniden doğuş destanına dönüştü. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı’nın büyük bir hassasiyetle yürüttüğü bu süreçte, Türkiye’nin dört bir yanından gelen mimar, mühendis ve işçilerden oluşan yaklaşık 200 bin kişilik dev bir ordu, sahada görev aldı. Her bir tuğla, her bir demir çubuk, depremzedelerin yüzünü güldürecek yeni bir başlangıcın habercisi oldu.
Konut üretiminin soluksuz bir tempoyla hız kazanmasıyla birlikte, zeminin en derin noktalarından çatı katına kadar her aşamada, gece gündüz demeden, 7 gün 24 saat esasına göre hummalı bir çalışma sürdürüldü. Bu süreç, sadece fiziksel yapıları değil, aynı zamanda yıkılan umutları da yeniden ayağa kaldırma hedefiyle ilerledi.
Deprem bölgesinde ilk günlerde verilen arama kurtarma mücadelesinin hemen ardından başlayan kalıcı konut seferberliği, afetin izlerini bizzat yaşamış bazı isimler için adeta bir ‘küllerinden doğuş’ felsefesine dönüştü. Onlar, hem kendi yaralarını sardılar hem de başkalarına şifa oldular.
Bu ilham veren isimlerden biri de, 24 Ocak 2020’de Elazığ depreminde ailesiyle birlikte enkaz altında kalıp, yaklaşık 18 saat sonra mucizevi bir şekilde kurtarılan inşaat mühendisi Muhammed Faruk Çelik. Yaşadığı o derin travmanın ardından, hem kendine hem de dönemin Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanı Murat Kurum’a unutulmaz bir yemin verdi.
“Enkazdan çıktıktan sonra Sayın Bakanımıza da kendime de daha sağlam, daha güvenli evler yapacağıma dair bir sözüm var,” diyen Çelik, o sözünü bugün deprem konutlarının inşasında tutmanın gururunu yaşıyor. 6 Şubat depremlerinde TOKİ konutlarında olduğunu ve evine duyduğu güven sayesinde korkusunun azaldığını belirten Çelik için bu görev, yalnızca bir mesleki sorumluluk değil, aynı zamanda derin bir vicdani yükümlülük.
Çelik, duygularını şöyle ifade ediyor: “2020’de benim hayatım kırıldı. Ben o kırılan çizgiyi, her bir tuğlayla yeni bir umut çizgisi gibi binalar inşa ederek tamamlamaya çalışıyorum.” Onun bu sözleri, felaketin külleri arasından yükselen kararlılığın ve inancın bir göstergesi.
Deprem konutlarının güvenli ve dimdik yükselmesi için sahada mühendisler kadar, o elleri nasırlı işçiler de canla başla emek harcadı. Şantiyelerde sabahın ilk ışıklarıyla başlayan yoğun tempo, hak sahiplerinin sıcak yuvalarına bir an önce kavuşması için gün boyu, hatta gece yarılarına kadar sürdü.
Malatya’daki İkizce şantiyesinde çalışan işçi Mehmet Can Bulut da, depremi bizzat yaşamış, o acıyı iliklerine kadar hissetmiş isimlerden. Kalıcı konutların kısa sürede tamamlanmasının kendisi için tarif edilemez bir anlam taşıdığını belirtiyor.
Şantiyenin ilk günlerinde karşılaştıkları arazinin zorluğunu hatırlatan Bulut, o günkü şaşkınlıklarını şöyle anlatıyor: “Bu dağları nasıl deleceğimizi, burada nasıl daireler olacağını hayal bile edemiyorduk. Demek ki emekle, insanla ve fikirle her şey olabiliyormuş.” Bu sözler, azmin ve elbirliğinin ne denli büyük başarılara imza atabileceğinin kanıtı niteliğinde.
Depremi yaşayan biri olarak konutların bir an önce bitmesini gönülden arzuladıklarını belirten Bulut, “Millet evsiz, zor durumda. Herkes gelip yerleşsin istiyoruz. Elimizden gelen gayreti sonuna kadar gösteriyoruz,” diyerek kararlılıklarını dile getiriyor.
Hak sahiplerinin sık sık şantiyeye gelip dairelerini görmek istemesi, sahada çalışanların en büyük motivasyon kaynağı olmuş. Bulut, gelecekte o evlerde hayatın yeniden başlayacak olması fikrinin kendilerini ayakta tuttuğunu vurguluyor. “Yarın öbür gün burada çocukların, ailelerin sesi gelecek. Bu beni mutlu ediyor.” Onun ve tüm ekibin en büyük dileği ise, depremzedelerin yeni yuvalarında korkusuzca ve tam bir güven içinde, huzurla yaşayabilmeleri.
