Avrupa, son yıllarda kendisini “evrensel değerlerin savunucusu” olarak tanımlıyor. Ukrayna savaşı sonrası Rusya’ya karşı alınan kararlar bunun en çarpıcı örneklerinden biri oldu. Rus sporcular uluslararası organizasyonlardan men edildi, kültür etkinlikleri iptal edildi, Eurovision Şarkı Yarışması’ndan Rusya doğrudan diskalifiye edildi. Gerekçe açıktı; “Bir ülke savaş yürütürken, normalleşmiş biçimde sahnede olamaz.” Ancak aynı Avrupa, Gazze’de aylar süren bombardımanlarda on binlerce sivilin öldürülmesine, çocukların açlıktan ve tedavi edilemeyen yaralardan hayatını kaybetmesine rağmen İsrail konusunda bambaşka bir tutum sergiliyor.
Eurovision Şarkı Yarışması’nda İsrail’in katılımı bu yıl da onaylandı. Bazı Avrupa ülkelerinde sanatçılar ve sivil toplum kuruluşları buna itiraz ederek yarışmaya katılmama çağrısı yaptı. Hatta bazı ülkeler bu gerekçeyle Eurovision’dan çekilme kararları aldı. Ancak kurumların tavrı değişmedi. Bu durum, Avrupa’nın ilke temelinde değil, siyasal tercih temelinde hareket ettiğini bir kez daha gösterdi.
Gazze’de açlık, susuzluk ve tedavi edilemeyen yaraların yanı sıra sistemli olarak engellenen yardımlar yaşanıyor. Avrupa ülkeleri, geniş çaplı ve hızlı tahliyeler konusunda isteksiz davranıyor. Güvenlik gerekçeleri, belge süreçleri ve siyasi dengeler, hayatların önüne geçiriliyor. Gazze’de yaşam hakkının sistematik olarak aşındırıldığını ortaya koyan bu tablo, Avrupa’nın tutumundaki çifte standardı gözler önüne seriyor.
Almanya’nın Gazze’den üç eşeği hızla tahliye etmesi, hayvan hakları konusundaki hassasiyetini gösterirken yaralı çocukların durumu göz ardı ediliyor. Uluslararası basına yansıyan vakalarda, çocuklar için tahliye izni çıkana kadar hayatını kaybedenler oldu. Avrupa’nın bu çifte standartlı yaklaşımı, Gazze’ye yönelik sokaklarda yükselen dayanışmayla çelişiyor.
Avrupa’nın verdiği veya vermediği kararlar, kimin hayatının daha değerli görüldüğünü açıkça ortaya koyuyor. Gazze’de yaşanan dram, Avrupa’nın evrensel ilkeleri seçici biçimde uyguladığını gözler önüne seriyor.
